TrustTunnel

همهٔ قابلیت‌های هیدیفای

TrustTunnel یک پروتکل VPN است که در trusttunnel.org منتشر شده. ترافیک شما را به‌صورت درخواست‌های HTTP CONNECT داخل یک اتصال HTTPS حمل می‌کند؛ با HTTP/2 روی TLS یا با HTTP/3 روی QUIC. هیدیفای از کتابخانهٔ sing-trusttunnel استفاده می‌کند. در کانفیگ، خروجی "type": "trusttunnel" است و ورودی همین نوع یک سرور اجرا می‌کند.

چرا از آن استفاده کنیم

برای وصل شدن به یک سرور TrustTunnel، یا اجرای سرور خودتان با ورودی trusttunnel، از آن استفاده کنید. جایی که HTTPS به سایت‌های معمولی کار می‌کند ولی پروتکل‌های پروکسی مسدودند انتخاب خوبی است و با یک فیلد می‌تواند بین TCP (HTTP/2) و UDP (HTTP/3) جابه‌جا شود.

چطور از فیلترینگ عبور می‌کند

از دید فیلتر، اتصال TrustTunnel یک اتصال HTTPS به دامنهٔ سرور شماست: یک دست‌دادن عادی TLS و بعد HTTP/2 یا HTTP/3. ترافیک پروکسی‌شده داخل جریان‌های رمزنگاری‌شدهٔ HTTP است. ورود هم با سرآیند استاندارد Proxy-Authorization داخل همین رمزنگاری انجام می‌شود.

میزان محافظت به تنظیم TLS شما بستگی دارد. دامنهٔ واقعی با گواهی معتبر شبیه هر سایت HTTPS دیگری است. قابلیت‌های TLS مثل اثرانگشت uTLS و ECH از بلوک tls می‌آیند. وقتی آدرس IP یا دامنهٔ سرور مسدود است کمکی نمی‌کند، و حالت QUIC جایی که UDP یا QUIC مسدود است کمکی نمی‌کند.

چطور کار می‌کند

کلاینت یک اتصال TLS (یا QUIC) به سرور باز می‌کند و هر اتصال TCP پروکسی‌شده را به‌صورت یک درخواست HTTP CONNECT روی جریان جداگانه می‌فرستد. اتصال‌های زیادی همین یک اتصال را با هم به کار می‌برند.
ترافیک UDP از یک درخواست CONNECT به یک آدرس ویژه (_udp2) عبور می‌کند و بسته‌ها داخل جریان قاب‌بندی می‌شوند.
با روشن بودن health_check، وقتی اتصال ۷ ثانیه بیکار بماند کلاینت یک درخواست بررسی کوچک می‌فرستد تا اتصال مرده زود پیدا شود.
وقتی شبکه عوض می‌شود، کلاینت اتصال‌هایش را می‌بندد و اتصال‌های تازه باز می‌کند.
سرور نام کاربر و رمز عبور هر درخواست را بررسی می‌کند و کاربر ناشناس را رد می‌کند.

پیکربندی

{
  "outbounds": [
    {
      "type": "trusttunnel",
      "tag": "trusttunnel-out",
      "server": "vpn.example.com",
      "server_port": 443,
      "username": "alice",
      "password": "<password>",
      "tls": {
        "enabled": true,
        "server_name": "vpn.example.com"
      }
    }
  ]
}

فیلدهای خروجی

فیلد	نوع	پیش‌فرض	معنی
`server`	string	الزامی	آدرس سرور.
`server_port`	عدد	الزامی	پورت سرور.
`username`	string	الزامی	نام کاربر.
`password`	string	الزامی	رمز عبور.
`tls`	object	الزامی	تنظیمات TLS خروجی. `enabled` باید `true` باشد.
`quic`	bool	`false`	به‌جای HTTP/2 روی TLS از HTTP/3 روی QUIC استفاده کند.
`quic_congestion_control`	string	`"bbr"`	کنترل ازدحام QUIC: `bbr`، `cubic` یا `reno`. مقدار ناشناخته یعنی `bbr`.
`health_check`	bool	`false`	وقتی اتصال ۷ ثانیه بیکار ماند آن را بررسی کند.
فیلدهای dialer			فیلدهای معمول dialer خروجی، مثل `detour`.

فیلدهای ورودی

فیلد	نوع	پیش‌فرض	معنی
`users`	فهرست	الزامی	کاربرها، هر کدام با `username` و `password`.
`network`	string	هر دو	`tcp` (HTTP/2)، `udp` (HTTP/3) یا خالی برای هر دو.
`quic_congestion_control`	string	`"bbr"`	کنترل ازدحام برای کلاینت‌های HTTP/3: `bbr`، `cubic` یا `reno`.
`tls`	object		تنظیمات TLS ورودی. وقتی `network` شامل `udp` باشد الزامی است.
فیلدهای listen			فیلدهای معمول listen ورودی، مثل `listen` و `listen_port`.

نکته‌ها

QUIC به برچسب ساخت with_quic نیاز دارد. نسخه‌های هیدیفای آن را دارند. بدون آن، quic: true با خطای «QUIC is not included» شکست می‌خورد.
بدون TLS یا بدون نام کاربر و رمز عبور، خروجی بارگذاری نمی‌شود. ورودی هم بدون دست‌کم یک کاربر بارگذاری نمی‌شود.
هر نام کاربر باید رمز عبور داشته باشد.

همچنین ببینید

همهٔ قابلیت‌های هیدیفای

اخرین بروزرسانی: 26 فوریهٔ 2026